Kracht en Macht van het Leven met een Passie (Deel 3)

Het installatieritueel is inmiddels gesneden koek:
De aanbeet is dan z??r spectaculair! En deze keer was het niet alleen de aanbeet! Deze geschubde spierbonk hield me 10 minuten bezig!! Wat een gevecht! Ik denk dat die geschubde spierbonk mij tien minuten bezig heeft gehouden. Maar de beloning die mocht er zijn, vijf en negentig centimeter en zo?n dertig pond, schoon aan de haak, eh, in het net! Ik had het er een flinke pijn van in mijn rug aan over gehouden.

Na een dag of wat en een paar pilletjes ging het alweer beter en dan begint het weer te kriebelen. Ik had me voorgenomen dat, wat er ook zou gebeuren, ik zou mijn rug in het vervolg ten alle tijden ontzien. Vissen is leuk, maar op karper vissen vanachter een rollator lijkt me toch knap lastig. Dus ben ik na een paar dagen met mijn ontbijtje, een volle thermoskan koffie ?n mijn gevuld boilie bakje weer op weg. Het installatieritueel is inmiddels gesneden koek voor me geworden en het geheel kan ik mooi aanschouwen vanuit mijn nieuwe karperzetel. Het zou voor die dag een soort uitruststoel moeten worden. Nadat het een saaie dag leek te worden, knalde er eindelijk, na anderhalf uur een waker boven tegen mijn hengel, waarna de top van de hengel door de belasting al trillend naar de veroorzaker van dit ?leed? wijst.

Ben ik net ?n minuutje of zo bezig om de dader te arresteren, knalt waker nummer tw?? de lucht in! In een reflex wil ik die hengel ??k pakken, schiet het w??r in mijn rug! Door die ondoordachte beweging. Er bleef niets anders voor me over dan die ene hengel maar te laten voor wat het was en me te concentreren op hengel nummer ??n. Die leverde me een dikke tachtiger op en daarna kon ik eindelijk die andere hengel oppakken. Ik had geluk dat zich hier een zeelt op had gehaakt, en die had zich min of meer vast gezwommen in het jonge fonteinkruid. Na de boel even onder druk te hebben gezet kon ik ?m daar ook uit bevrijden. Met een lengte van vier en vijftig centimeter is dat toch een leuke bijvangst. Hoog tijd om te genieten van een kopje koffie?..

En zo ?worstel? ik me van het karperseizoen naar de tijd waarin de goudkoorts heerst, de ruisvoorn om daarna met een enkele ?uitloper? naar de snoekbaars, terug te keren in de karperwereld, om dat visjaar traditioneel te ?besluiten? met de jacht op vriend snoek. Elke manier van vissen heeft zijn charme, maar als ik, vooral in het begin van het snoekseizoen mijn favoriete water op vaar dan krijg ik van die kriebels, ik weet gewoon niet hoe ik dat onder woorden kan brengen. Soms zijn er van die dagen, die hebben iets, dat kan je niet pakken. Verschillende jaren geleden is me zo?n dag overkomen. Ik had speciaal grote baarzen bewaard voor zo?n dag en toen die dag bijna voorbij was begon ik te twijfelen wat niet echt nodig was, want het resultaat mocht er zijn. Een meter twintig! Wat dat betreft heb ik het gevoel dat ik bij de happy few hoor!

Afgelopen najaar had ik dat gevoel ook weer, ik had een vriend gevraagd mee te gaan maar zijn gedachte, er is een grotere kans dat je niets vangt dan zo?n bak weerhield hem, mee te gaan. En, eerlijk is eerlijk, daar heeft hij w?l ?n punt. Nou, alle genot voor mezelf! Door persoonlijke omstandigheden was ik met niet zo?n lekker gevoel op pad gegaan maar dat hoeft geen reden te zijn waarom het geen leuke visdag zou kunnen zijn. Want dat die dag iets speciaals had was al snel duidelijk. Er stond een heel licht westenwindje met af en toe een beetje zon, het was half bewolkt. Door dat lichte briesje werd mijn bootje zachtjes het water opgeblazen en kon ik zo mooi in die tussentijd mijn hengels optuigen, de dieptemeter installeren en zo, als ik af en toe opkijkend waar ik ongeveer ben, opeens een roerdomp in het riet zie staan. Dit is wel z? super!

Uiteraard weet ik dat de vogel bestaat maar dat ik ?m nu, na al die jaren pas voor de ??rste keer zie, dat is toch wel speciaal. En als dan ook nog het ijsvogeltje acte de pr?sence de roerdomp, wat een prachtige vogel! geeft is het plaatje bijna compleet. Gelukkig kon ik op dat moment niet weten, hoe speciaal de dag zou verlopen. Maar de dag had in ieder geval iets speciaals. Intussen is alles in gereedheid gebracht en het grote genieten kon beginnen. De bomen begonnen voorzichtig hun eerste bladeren te laten vallen en al varend leek het alsof mijn dobbers de bladeren als het ware w?g duwde alsof ze wilde zeggen: Opzij, wij komen eraan! Na een uurtje te hebben ?rondgedobberd? geeft mijn dieptemeter een signaal af dat er zich een vis van formaat onder de boot bevond. Een blik op de Lowrance leerde me dat ik over een klein onderwater bergje heen voer, waarboven een vis op de ?uitkijk? stond.

Ik dacht, als het een b??tje meezit is het snoek, en ik stuur ??n van mijn dobbers precies over dat bergje heen. Bingo! Na enig spektakel kon ik snoekmans mijn wil op leggen, en dat is ??n boord. Zo lang snoekmans in het water is, is hij de baas. Maar eenmaal aan boord, ben ik kapitein! Toch vijf en negentig centimeter. Mijn dag was op dat moment al goed want moedertje natuur had me al flink verwent, maar het toetje moest nog komen, nou ja, toetje..

Soms zijn er van die dagen dat het in de ochtend stevig waait om dan in de (na)middag helemaal stil te vallen of juist andersom. En dat was nu niet het geval, ik weet niet waarom, maar dat zijn mijn favoriete dagen. Zo ook die dag. Een uurtje of anderhalf verder in de middag zie ik ??n van mijn dobbers tergend langzaam ondergaan. Dan lijkt het erop alsof je vastzit maar ik weet dat grote snoek soms heel sloom toehapt, en soms volgens mij zelfs met de vaarrichting mee zwemt. Dus neem ik geen risico en klap de beugel van mijn molen open en dan moet de dobber, als ik ergens op de bodem vastzit, weer boven komen. Maar de boei kwam niet meer boven, sterker de lijn liep langzaam, in een vloeiende beweging mijn spoel af. Nadat ik de lijn even h??l lichtjes tegenhield om te zien waar ?dode voorn? naar toe zwom wist ik, dit wordt groot! In ??n lijn recht de diepte in! Dat zijn ze! van de tien ? twintig seconden tijd die ik heb, voordat ik aansla en dus de haak zet, maak ik dankbaar gebruik om de andere hengel in te draaien, want ik wist; Dit wordt kermis!

Na een spectaculaire dril mocht ik voor de zoveelste keer de vis aanschouwen en in mijn handen houden waar ik letterlijk warm van wordt. Wat een prachtige vis, heel mooi gevlekt en dat met de toch respectabele afmeting van één meter vijftien. Wat een dag!

Loading